أطيب البيان في تفسير القرآن

وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى‏ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً (115)

و هر آينه قرار داد و عهد كرديم بسوى آدم يعنى با او عهد كرديم از قبل پس نسيان كرد و نيافتيم از براى او عزم و ثباتى اين آيه شريفه از مشكلات آيات است و مفسّرين اختلاف زيادى كردند، بعضى گفتند: راجع به شجره منهيّه است بعضى گفتند: راجع به اغواى شيطان است بعضى گفتند راجع بوعيد خروج از جنّت است، و اخبار زيادى در برهان نقل كرده كه راجع بمقام محمّد صلّى اللَّه عليه و سلم و ائمه اطهار عليهم السلام و حضرت قائم (عج) فرجه است، و ما پس از بيان چند مقدّمه آنچه بنظر ميرسد بيان ميكنيم و اللَّه العالم.

 

گردآورنده:طیبه فدوی