تفسير شريف لاهيجي

أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ آيا وقت آن نيامد مر مؤمنين را اينكه نرم شود دلهاى ايشان لِذِكْرِ اللَّهِ از استماع مواعظى كه بان متذكر خداى تعالى كردند وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ و از استماع آنچه نازل كرده از كلام راست كه آن قرآنست وَ لا يَكُونُوا و آيا نيامد وقت اينكه نباشند مؤمنان كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ مانند آنان كه داده شده‏اند كتاب پيش ازين يعنى يهود و نصارى كه تورية و انجيل براى ايشان نازل گرديد فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ پس دراز شد بر ايشان زمان راحت و تنعم فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ پس سست شد دلهاى ايشان و روى بگناه آوردند و موافق شريعت خود عمل نميكردند وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ و بسيارى از ايشان بيرون رفتگانند از جاده اطاعت و در احاديث اهل بيت وارده شده كه آيه وَ لا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ در باب اهل زمان غيبت صاحب الامر عليه السلام نازل شده و مراد از امد زمان غيبت است گويا كه خداى تعالى بشيعيان ميگويد كه اى معشر شيعه مباشيد مانند اهل ملل سابقه كه از طول زمان غيبت شك در وجود حجة اللَّه و قائم آل محمد صلوات اللَّه عليه و آله كنيد و گمان كنيد كه زمين طرفة العينى از آن حجت خاليست.

 

گردآورنده:طیبه فدوی