اعلام

فرقه ای است که اعتقاد به امامت «عبدالله افطح» دارند و او را مهدی موعود می دانند. «عبدالله افطح» فرزند امام جعفر صادق (ع) بود. چون سر یا دو پای وی پهن بود، از این رو او را افطح و پیروانش را «افطحیه» یا «فطحیه» می نامند. 1 1. مهدی موعود، علی دوانی، ص 431
«فضل بن یحیی بن مظفر طیبی» مؤلف: کتاب «الجزایر الخضراء» است. وی داستان جزیره خضراء را نخست در کربلا در (15 شعبان 699) از شمس الدین محمد بن بخیح حلی و جلال الدین عبداله حوام حلی شنیده و آن گاه رهسپار حله شد و داستان را بدون واسطه از «علی بن فاضل مازندرانی» بشنود و در کتاب خود فراهم آورد. «فضل بن یحیی» اهل کوفه و مقیم واسط بود و به شغل کتابت اشتغال داشت و جزء دوازده نفری است که «کشف الغمه» را در حضور مؤلفش فرا گرفتند. 1 1. الذریعه، ج 5، ص 106
فضل بن شاذان نیشابوری، از فقها و متکلمین امامیه است و یکصد و هشتاد کتاب نوشته که از جمله آن ها کتابی در احوال قائم آل محمد (ص) و غیبت است. شیخ طوسی در رجال خود، او را از جمله اصحاب امام هادی و امام عسکری (ع) شمرده است و می نویسد: فضل بن شاذان در سال 160 ق وفات کرد. شیخ آقا بزرگ تهرانی در «الذریعه» می نویسد: کتاب غیبت فضل بن شاذان، نزد سید محمد بن محمد میرلوحی که هم عصر مجلسی بوده، موجود است.1 1. الذریعه، ج 16؛ رجال نجاشی، ص 235؛ رجال طوسی، ص 420
از کسانی است که به پیشگاه قبله موعود شرفیاب شده است. می گوید: آن چنان از شوق دیدار مدهوش شدم، که پنداشتم عقل از سرم پریده است. حضرت بقیه الله (ع) فرمود: ای عیسی! اگر تکذیب منکران نبود به تو افتخار دیدار نمی دادیم، که می گویند: کجاست؟ از کی است؟ کجا متولد شده؟ چه کسی او را دیده؟ چه نشانه هایی از اودیده اید؟ چه خبرهایی از او به شما رسیده است؟ چه معجزاتی از او سر زده است؟ ای عیسی! آن چه دیدی به دوستان ما بازگو کن. ولی هرگز به دشمنان ما مگو که از این کرامت ها محروم گردی.
از حضرت عیسی (ع) در روایات، با واژه های گوناگون مانند وزیر، جانشین، فرمانده ومسئول در حکومت حضرت مهدی (ع) یاد شده است. حضرت عیسی (ع) به مهدی (ع) می گوید: من به عنوان وزیر فرستاده شده ام نه امیر1. حضرت عیسی (ع) وزیر مهدی (ع)، پرده دار و جانشین آن حضرت است. 2حضرت عیسی (ع) هنگام ظهور حضرت مهدی (ع) از آسمان فرود می آید و در قدس پس از اعلام بیعت با حضرت مهدی (ع) پشت سر حضرت نماز می گذارد. 1. ملاحم ابن طاوس، ص 83؛ فتن ابن حماد، ص 160 2. غایه المرام، ص 697؛ حلیه الابرار، ج 2، ص 620
چهارمین و آخرین نایب از نواب خاص امام زمان (ع)، «ابوالحسن علی بن محمد سمری» است که پس از «حسین بن روح» عهده دار مقام نیابت گردید. موثق بودن و جلالت او مشهورتر از آن است که ذکر شود.
«ابوالحسن علی بن فرات» از خاندان فرات بود. این خاندان از طرفداران شیعه و متنفذین در دستگاه عباسی بودند. چندین بار در دوران خلیفه مقتدر عباسی مقام وزارت به ایشان واگذار شد. وی یکی از زیرک ترین و فصیح ترین وزرای زمان خویش بود و جزء مشاهیر ادباء به شمار می رفت. وزیر ثروت مندی بود و وزیری که به اندازه او مالک پول نقد و دنانیر و زمین واثاث باشد، شنیده نشده است. حدود پنج هزار نفر از اهل علم و دین و فقراء، تحت پوشش مالی وی بودند.
«زین الدین علی بن فاضل مازندرانی» شخصی است که حدود هفتصد سال پیش، طبق ادعای خود به جزیره خضراء سفر کرده است. وی داستان خود را در نیمه شعبان 699 در سامرا به دو نفر از علمای شیعه بازگو کرد. در شوال همان سال، مشروح سفر خود را، در حله و در منزل سید فخرالدین مازندرانی به «فضل بن یحیی» باز گفت. «فضل بن یحیی» که داستان جزیره خضراء را بدون واسطه از «علی بن فاضل» شنید، آن را در کتابی به نام «الجزیره الخضراء» گرد آورد. 1 1. جزیره خضراء .... ناجی النجار، علی اکبر مهدی پور، ص 191
«علی بن محمد بن زیاد صمیری» از بستگان نایب چهارم امام زمان (ع) بود. وی از کارگزاران امام رضا (ع) و از وکلای امام دهم و یازدهم (ع) به شمار می آمد و کتابی هم موسوم به «الاوصیاء» نوشت، تا امامت امام دوازدهم را اثبات کند. در غيبت شيخ از على بن محمد بن ابى عقيل عيسى بن نصر روايت نموده كه گفت: على بن زياد سيمرى نامه‏اى خدمت حضرت نوشت و خواهش كفنى نمود.
همان کسی است که خدمت امام زمان (ع) مشرف شده است.