رجعت

از ميان روايات فراوان مي‌توان اين مطالب را درباره رجعت بيان کرد.
الف) رجعت، يوم الله
رجعت يکي از حوادث مهم هنگام ظهور، موضوع رجعت و بازگشت نيکان و بدان به دنياست که از جمله عقايد شيعه است و در آثار اسلامي از گذشته تا حال بحث‌هاي فراواني دربارۀ آن بيان گرديده است. در اين بخش به اختصار درباره اين موضوع مي‌پردازيم و بحث‌هاي تکميلي را به کتاب‌هاي مستقل در اين موضوع وا مي‌گذاريم. مفهوم رجعت
رجـعـت يـكى از مسائل پيچيده مربوط به دوران ظهور حضرت مهدى (عج ) است ,بر اساس اين عـقـيـده گروهى از مومنين به اين جهان بازمى گردند تا ظهور دولت حق را مشاهده كنند و از شـكـوفـايـى آن لذت ببرند, و نيز گروهى از منافقين بازگردانده مى شوند تا كيفر دنيوى اعمال ناشايست خويش را بچشند.رجعت يكى از عقايد ويژه مذهب تشيع است كه از ديرباز, شيعه اماميه بر آن بوده اند و بدان معروف گـشـتـه انـد و بـه واسطه اعتقاد به آن مورد طعن دشمنان قرارگرفته اند, بحثها و گفتگوهاى فراوانى در اين باره ميان بزرگان شيعه و مخالفين آنهارخ داده كه تاريخ آن را ثبت و ضبط نموده است ((1)) .
 بارها زیارت اربعین را خوانیده ایم وکمتر به  قمست انتهای زیارت اربعین توجه کرده ایم در حالی که این قسمت حاوی مفاهیم و مضمون های عمیق است .«رجعت »وژه ای است که با تدبر در آن به معانی عمیقی دست پیدا می کنیم که می توانیم آن را در زندگی روزمره خود به کار ببریم و تنها به عنوان یک واژه مخصوص درنظر نگیریم.در ابتدا واژه رجعت را در کلام بزرگان و سپس رجعت در زیارت اربعین مورد بررسی قرار می دهیم.
از روايات رجعت استفاده مي‌شود که پايتخت دولت کريمهِ خاندان وحي در دوران رجعت نيز شهر کوفه خواهد بود و اينکه به چند نمونه از آنها اشاره مي‌کنيم: مفضّل در ضمن يک حديث بسيار طولا‌ني از امام صادق (ع) در زمينهِ رجعت سالار شهيدان نقل مي‌کند که فرمود: ثُم يَسيرُ بِتِلکَ الراياتِ کُلِّها حتي يَردَ الکوفَهَ وَ قَد جمعَ بها اَکثَرُ اهلِها، فيجعَلُها لَهُ مَعقِلاً؛ (1).
‌در احاديث فراواني از رجعت پيشوايان و فرمانروايي آنان بعد از حکومت جهاني حضرت بقيه الله (عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف) گفت و گو شده که به برخي از آنها اشاره مي‌کنيم:
سيد بن طاوس در كتاب مصباح الزائر مى‏نويسد: از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود: هر كس خواست پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله يا يكى از ائمه صلوات اللَّه عليهم را از دور زيارت كند بدين گونه زيارت نمايد ... تا آنجا كه ميگويد: انى من القائلين بفضلكم مقرّ برجعتكم لا انكره اللَّه قدرته و لا ازعم الّا ما شاء اللَّه‏ يعنى: من از كسانى هستم كه اعتقاد بفضل شما دارم، رجعت شما را اقرار مى‏كنم و اين قدرت را از خداوند انكار نمى‏نمايم و بچيزى جز آنچه خداوند ميخواهد عقيده ندارم.
در دعای عهد آمده است: «اَللّهُمَّ اِنْ حالَ بَیْنی وَبَیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذی جَعَلْتَهُ عَلی عِبادِکَ حَتْما مَقْضِیّا فَاَخْرِجْنِی مِنْ قَبْری مُؤْتَزِرا کَفَنی شاهِرا سَیْفی مُجَرَّدا قَناتی مُلَبِّیا دَعْوَةَ الدّاعِی؛