وظایف شیعه و خدمتگذاری امام عصر

درخواست معرفت آن حضرت از خداوند - عزّوجلّ - از [وظايف مهمّ ما مي‏باشد] ، زيرا که علم با آموزش و درس خواندن بسيار نيست، بلکه علم نوري است که خداوند در دل هرکس که بخواهد هدايتش کند، قرار مي‏دهد و هرکه را خداوند هدايت کند، هدايت يافته است. و در کافي از ابوبصير، از حضرت ابوعبد اللَّه امام صادق‏عليه السلام آمده: درباره فرموده خداي - عزّوجلّ -: «وَمَنْ يُؤْتَ الحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً کَثِيراً»؛ و هرکس که حکمت به او داده شود، خير بسيار به او داده شده. فرمود: [يعني] طاعت خداوند و معرفت امام‏عليه السلام. [1] .
و امّا آنچه بر فضيلت گريستن در فراق آن حضرت‏عليه السلام و به خاطر محنت ‏هايي که بر آن جناب وارد مي‏گردد و به طور خاصّ دلالت مي‏کند، رواياتي است از جمله در کافي و غيبت نعماني [1] و کمال الدين از مفضل، از امام صادق‏ عليه السلام آمده است. عبارت حديث در کافي چنين است: مفضّل بن عمر گفت: شنيدم حضرت ابوعبد اللَّه امام صادق ‏عليه السلام مي‏فرمود: مبادا دم برآوريد، همانا به خدا سوگند! امامتان سالياني از روزگار غايب خواهد ماند و شما در امتحان سخت واقع مي‏شويد، تا آن‏جا که درباره او سخنان مختلف گفته مي‏شود: مرده، کشته شده، هلاگ گرديده، به کدام درّه رفته؟!
خداي متعال طرح جديد جهان را به دست تواناي حضرت بقيّه الله الاعظم اروحنا فداه در سراسر گيتي بپا مي دارد. و بار اين مسووليّت را بر دوش جواناني سعادتمند قرار مي دهد كه به ياري كردن حجّت خدا ممتاز گشته اند، زيرا قدرت تحوّل پذيريِ جوانان بيشتر از پيران، و فرمانبري آنان نسبت به فرامين الهي افزون تر، و پاي بندي ايشان به متاع اندك دنيا كمتر است.
حضور یافتن و نشستن در مجالس که فضایل و مناقب حضرت مهدی (ع) و آنچه مربوط به او است در آن ها یاد می شود، از تکالیف بندگان در عصر غیبت است. پیامبر (ص) فرمود: «در باغ های بهشت بگردید.» عرضه داشتند: ای رسول خدا! باغ های بهشت چیست؟
یکی از وظایف مؤمنان، گریه کردن در فراق آن حضرت و یا بر آن چه از مصیبت ها و ناملایمات به ایشان رسیده است، می باشد. امام صادق (ع) فرمود: «هر کس ما را یاد کند، اگر از چشم او به اندازه بال پشه ای اشک بیرون آید، خداوند گناهان او را می آمرزد، هر چند به اندازه کف دریا باشد.» 1سُدیر صِیرَفی می گوید: با بعضی اصحاب بر امام صادق (ع) وارد شدیم. دیدیم بر روی خاک نشسته و همچون کسی که فرزند خود را از دست داده و جگرش سوخته باشد، می گریست و می گفت: «ای آقای من! 1. بحارالانوار، ج 44، ص 278
از وظایف مؤمن منتظر، صله با آن حضرت به وسیله مال و دارایی دنیا است. منظور از صله در این جا، عطا و بخششی است که فرد، برای جلب توجهات معنوی امام (ع) تقدیم می کند و همان هدیه است که صرفاً جهت خشنودی و سرور امام (ع) اهدا می شود. هر کس به اندازه توانایی و امکانات خود، مقداری از مال و دارایی خود را به آن حضرت اختصاص می دهد و به او اهدا می کند. در زمان ظهور آن حضرت، این مال به خود حضرت تقدیم می گردد، اما در عصر غیبت، صله امام (ع) باید در اموری که مرضی آن حضرت است به کار گرفته شود. (البته به قصد و نیت صله آن حضرت) مثلاً آن مال صرف چاپ کتب ارزنده یا صرف مجالس و محافل ذکر و یاد آن حضرت گردد.
خداوند، بندگان خود را در زمان غیبت ولی اش، با انواع محنت ها و بلاها امتحان می کند تا بد از خوب جدا شود و این سنت خداوند، در گذشتگان و آیندگان است؛ هم چنان که خدای تعالی فرموده: «احسب الناس ان یترکوا ان یقولوا امنا و هم لا یفتنون»1؛ آیا مردم چنین می پندارند به صرف این که گفتند ایمان آوردیم رها می شوند و هیچ امتحان نمی گردند. 1. سوره عنکبوت، 2
مقدمه: عظمت وجودی و ابعاد مختلف شخصیت حضرت صاحب الامر علیه السلام باعث شده است که در طول هزار و اندی سال که از غیبت کبری می گذرد، هر گروه از مردم بسته به گرایش های خاص اعتقادی، اجتماعی و فرهنگی که داشته اند، از دیدگاهی خاص به تحلیل شخصیت و تعیین جایگاه آن حضرت در عالم هستی بپردازند .
انقلاب حضرت مهدی (ع) هم چون دیگر انقلاب ها، بدون مقدمه و زمینه سازی به وجود نمی آید، بلکه در آستانه ظهور، حرکت هایی پا می گیرد و زمینه را برای ظهور آن حضرت فراهم می آورد. بخش عمده ای از روایاتی که درباره رویدادهای پیش از ظهور و یاران حضرت مهدی (ع) آمده است، درباره ایران و ایرانیان است که با تعبیرات گوناگونی مانند: اهل فارس، عجم، اهل خراسان، اهل قم، اهل طالقان، اهل ری و ... بیان شده است.
بدون ترديد، همان‏گونه که «انتظار فرج» عبادتي بس بزرگ است و نقش مهم و به سزايي در پويايي و تحرک جامعه دارد، اعتقاد به رجعت و بازگشت به دنيا در زمان دولت کريمه نيز مي‏تواند نقش مهم و به سزايي در نشاط ديني و اميد به حضور در حکومت جهاني حضرت مهدي‏عليه السلام ايفا کند؛ چرا که انسان با ديدن افرادي که تمام عمر خود را در انتظار ظهور حضرت مهدي‏عليه السلام سپري کرده‏اند و آن گاه بدون درک ظهور از دنيا مي‏روند، دچار سرخوردگي شده و حتي در مقام انتظار نيز دچار يأس خواهد شد!