وظایف شیعه و خدمتگذاری امام عصر

عظمت وجودى و ابعاد مختلف شخصیت حضرت صاحب الامر(ع)، باعث شده است که در طول هزار و اندى سال که از غیبت کبرى مى گذرد، هر گروه از مردم بسته به گرایشهاى خاص اعتقادى، اجتماعى و فرهنگى که داشته اند، از منظرى خاص به تحلیل شخصیت و تعیین جایگاه آن حضرت در عالم هستى بپردازند و هر گروه تنها درک و تصور خود از این موضوع را تصور درست و مطابق با واقع از شخصیت آن یگانه هستى تلقى کند.
از وظایف مؤمنان، خدمت به امام زمان (ع) است. ملائکه و انبیاء خدمت به آن حضرت را افتخار خود می دانند و پیامبر بزرگی همچون خضر (ع) در خدمت ایشان هستند. امام صادق (ع) نیز می فرمایند: «اگر او را درک می کردم، در تمام دوران زندگی ام به او خدمت می نمودم. 1 1. بحارالانوار، ج 51، ص 148
از وظایف مؤمنان، نصرت و یاری کردن آن حضرت می باشد که نصرت خداوند متعال است. یاری کردن امام عصر (ع)، این است که مؤمن نسبت به آن چه خواست آن حضرت است، اقدام نماید. نصرت در زمان غیبت به آن است که مؤمن خودسازی کند و در حق آن حضرت و شیعیان او دعا نموده، مناقب و فضایل آن حضرت را بیان نماید. اما نصرت در زمان ظهور، با جهاد کردن در کنار امام (ع) و صبر بر سختی ها و بذل مال و جان به دست می آید. 1 1. راه وصال، حسینی مطلق، ص 125
چکیده: از وظایف مؤمن منتظر، یاد کردن امام عصر (ع)، در همه زمان ها و مکان ها در حد مقدور است؛ به ویژه در روزها و ساعت مخصوص آن حضرت مانند: روز جمعه، نیمه شعبان، شب های قدر و پس از نمازهای یومیه. بهترین صورت یاد حضرت، آن صورتی است که دل و روح مؤمن در تسخیر یاد آن حضرت باشد. یاد و ذکر آن حضرت در هر حال و در هر صورتی، ذکر و یاد خداوند متعال است.1 کلمات کلیدی: یاد کرد,حضرت,نیمه شعبان,جمعه,نوروز 1. کافی، ج 2، ص 496
حضرت امام صادق(ع) در روایتی ویژگی‌ها و برنامه‌های کسانی را که می‌خواهند از یاران امام زمان(عج) باشند، بیان کرده‌اند. «من سرّه ان یکون من اصحاب القائم فلینتظر و لیعمل بالورع و محاسن الاخلاق؛ هر کس خوشحال می‌شود و دوست دارد که درشمارِ یاران حضرت مهدی(عج) باشد، باید  سه ویژگی داشته باشد: منتظر بودن، با ورع بودن، اخلاق کریمانه و بزرگوارانه داشتن».  
درباره وظایف و تکالیف شیعیان در دوران غیبت، سخن های بسیاری گفته شده است و حتی در بعضی کتاب ها از جمله کتاب «مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم» تا هشتاد وظیفه برای منتظران حضرت مهدی (ع) برشمرده شده است. [1] ما در این جا به تعدادی از مهم ترین این وظایف اشاره می کنیم:
زندگي معاصر اسلامي و چگونگي تنظيم آن از دغدغه هاي انديشمندان مختلف اسلامي است. ديدگاهها و نظريه هاي مختلفي در اين باره مطرح شده است. آنچه در پي مي آيد تلاشي است براي تبيين زندگي سياسي امروزي بر اساس آموزه آينده نگرانه اعتقاد به منجي موعود و مهدويت مواجهه مسلمانان با دنياي مدرن غرب سبب گسترش آموزه جدايي دين از سياست در جوامع اسلامي گشته است كه برخي را به ديدگاه تفكيك دين از سياست سوق داده است. همچنين ديدگاههايي نيز به صورت سنتي درجوامع اسلامي و بويژه در جوامع شيعي وجود داشته است كه بر دوگانگي وضعيت مدينه فاضله و عصر مهدوي با عصر حاضر تأكيد مي كردند.
چکیده : مقاله حاضر نقد مطالب آقاى دکتر سروش 1درباره دو عنصر مهمّ اعتقادى شیعه یعنى «امامت» و «مهدویت» مى‏باشد. به زعم ایشان، این دو امر اعتقادى هم با عقیده به «خاتمیت» و هم با «دموکراسى و مردم‏سالارى» ناسازگارى دارد. به تعبیر دیگر، یا باید به خاتمیت و دموکراسى وفادار ماند و یا به امامت و مهدویت. در این مقاله، ضمن تجزیه و تحلیل این دو عنصر اعتقادى به نقد دیدگاه‏هاى آقاى سروش پرداخته شده است. 1. مدرس حوزه و عضو هیأت علمى دانشگاه علوم پزشکى بابل، محقق و نویسنده.
چکیده : جهانی شدن که زمینة جهانی سازی است، از جهان‌بینی اندیشه‌وران بزرگ جهان سرچشمه گرفته که در رأس همه، انبیا و حکیمان قرار دارند که امروزه بر اثر کمرنگ شدن مرزها و برداشته شدن محدودیت‌های جغرافیایی و ایجاد تسهیلات در رفت و آمدها، و نیز آسان شدن تبادل اطلاعات و فزونی انواع رسانه‌های اطلاع رسانی، روند جهانی شدن هر چه بیش‌تر سرعت می‌گیرد؛ بنابراین، مسألة تقارب ملل و تعارف و شناخت متقابل، امری حتمی و اجتناب‌ناپذیر است و پیامدهای آن چه زشت و زیبا، دامنگیر همگان خواهد بود.
مقدمه امامت در اعتقاد شیعه جوهره سیاست است و از این‌رو است که هویت سیاسی مدینه فاضله شیعی با حضور امام علیه‌السلام شناخته می‌شود تا آن‌جا که شیعه را مذهب امامیه لقب داده‌اند. غیبت امام در عینیت جامعه، حیات سیاسی شیعه را در فرآیند پرپیچ و خمی از زیست‌منتظرانه قرار داده است.