وظایف شیعه و خدمتگذاری امام عصر

و اين از نشانه‏هاي دوستان و مواليان آن جناب است و در خوبي و استحباب آن هيچ ترديدي نيست، چون در دعاهاي روايت شده براي آن حضرت، اين معني آمده است و چه خوب سروده‏اند: قَلْبِي إِلَيْکَ مِنَ الأَشْواقِ مُحْتَرَقُ وَدَمْعُ عَيْنِي مِنَ الآماقِ مُنْذَفِقُ الشَّوْقُ يُحْرِقُنِي وَالدَّمْعُ يُغْرِقُنِي فَهَلْ رَأَيْتَ غَرِيقاً وَهْوَ مُحْتَرِقُ ز آتش دل سوزم و در سيل اشکم غوطه‏ور
انتظار امام زمان (عج) یعنی احساس نیاز به وجود او نمودن جهت حل مشکلات معنوی خود و حل معضلات بزرگ اجتماع انسانی. انتظار یعنی یک نگرانی اخلاقی که هاله ای از قداست و پوششی از امید دارد. انتظار یعنی نگرانی از وضعیت موجود و تلاش برای ورود بهترین انسان به صحنه اجتماع بشری برای رسیدن به وضعیت مطلوب. انتظار یعنی فراموش نکردن یاد محبوب. انتظار یعنی اشتیاق به شناخته شدن حقیقت نورانی محمد (صل الله علیه و آله و سلم) و آل محمد (صل الله علیه و آله و سلم)برای جهانیان.
با یاران امام (علیه السلام) جاي ترديد نيست كه امام مهدي(ع) اين رهبر الهي براي اجراي برنامه‏ هاي نهضت جهاني خود علاوه بر ديگر اسباب و عوامل، نياز به ياراني عاشق، متحد، باوفا، مؤمن، شجاع، فهيم و مخلص دارد؛ چرا كه تجربه تاريخي نشان داده هيچ رهبر و مصلح اجتماعي بدون داشتن ياراني وفادار نتوانسته است اهداف خويش را محقّق سازد. در طول تاريخ، بسيار شاهد بوده‏ايم كه رهبراني شايسته و توانمند تنها به دليل نداشتن ياراني همدل و همراه از حركت اصلاحي خود باز ايستاده ‏اند.
و بر اين امر دلالت دارد تمام آنچه در امر سوم بيان کرديم، به جهت دلالت عقل بر اين‏که هر کس محبّتش واجب و نيکو است، سزاوار است او را محبوب نمود. و نيز دلالت مي‏کند بر آن محتواي فرموده خداي تعالي در حديث موسي‏ عليه السلام که: (مرا در ميان آفريدگانم محبوب ساز....)
و لازمه‏اش آن است که نهايت اهتمام در آنچه مقتضاي محبّت نسبت به آن جناب است، انجام گردد. بدان‏که در وجوب محبّت تمام ائمّه معصومين - سلام اللَّه عليهم أجمعين - ترديدي نيست، و اين‏که دوستي ايشان بخشي از ايمان و شرط قبولي اعمال است.
 اين‏که مؤمن، آن حضرت‏عليه السلام را ياد نکند مگر با القاب شريف مبارکش،مانند: حجّت، قائم، مهدي، صاحب الامر، صاحب الزمان و غير اين‏ها،و ترک تصريح به نام شريف اصلي آن حضرت که اسم رسول خدا صلي الله عليه وآله است: «م ح م د»
  و نيز شناخت علائم حتميه ظهور اوعليه السلام، و اين به دليل عقل و نقل لازم مي‏باشد. 
به فرمایش ائمه معصومین، علیهم السلام، قائم اهل بیت، مهدی، علیه السلام، است که واجب است در زمان غیبتش انتظار کشیده شود و در ظهورش اطاعت گردد . انتظار ظهور یعنی: انتظار تحقق حق و عدالت، انتظار آمدن مصلح موعود و منجی عدالتگر و انتظار برای همه علامتها و نشانه های ظهور . منتظر واقعی به سبب عشق و ارادت به مولای خویش همه رنجها و دردهایش را به فراموشی می سپارد تا هر لحظه، خود را بیشتر برای واقعه عظیم و ناگهانی ظهور آماده کند . امام صادق، علیه السلام، فرموده اند:
محبت به ائمه معصومین، علیهم السلام، و دوستی ایشان بخشی از ایمان و شرط قبولی اعمال است و در این باره روایات و حادیث بسیاری نقل شده است ولی محبت به مولایمان، حضرت حجت ، علیه السلام، دارای ویژگیهایی است که آن را در میان حبت به سایر امامان معصوم، علیهم السلام، خاص می کند:
انتظار، سرفصل امید به آینده ای روشن و مایه عشق و شور و امید و تلاش برای آماده سازی خود و جامعه برای آمدن و ظهور امام منتظر است. انتظار، هرگز یک روحیة بازدارنده، فلج کننده و یأس آور نیست، بلکه موجب دورکردن عنصر بدبینی به آینده، از نهاد انسان در جامعة بشری است. انتظار، معیار ارزش انسان ها است. آرزوها و آمال انسان ها معیار خوبی برای سنجش میزان رشد و تعالی آن ها است. آرزوهای متعالی، حکایت از کمال روح و رشد شخصیت انسان ها می کند؛ برعکس آرزوهای حقیر و بی ارزش، نشان از بی اهمیتی و رشدنیافتگی افراد دارد. آرزوها، انسان را به حرکت وا می دارد.