مکانهايي برای دعا براي تعجيل فرج حضرت حجّت ‏عليه السلام

مکانهايي که دعا در آن‏ها بيشتر تأکيد شده

بدان که همان‏طور که دعا براي تعجيل فرج مولايمان حضرت حجّت‏عليه السلام در زمان‏هاي مخصوصي تأکيد شده، همچنين در جاهاي معيّني نيز مؤکّد است، يا از جهت تأسّي جستن و اقتدا کردن به آن حضرت‏عليه السلام و يا به خاطر روايت شدن آن از امامان بزرگوار و يا از روي اعتبارات عقلي که نزد اهل فهم مقبول مي‏باشد، از جمله آن اماکن:

 

مسجد الحرام

و شاهد بر آن - اضافه بر اين‏که گمان مستجاب شدن دعا در آن مکان قوي است، پس شايسته است آنچه مي‏دانيم نزد خداي - عزّوجلّ - و اوليائش اهميت دارد و سودش به عموم دوستانش مي‏رسد، اهتمام ورزيم - دعاي آن حضرت در آن‏جا است، که شيخ صدوق‏رحمه الله در کتاب «کمال الدين» روايت آورده، و مي‏گويد: حديث کرد ما را محمد بن موسي بن المتوکل، گفت: حديث آورد براي ما عبد اللَّه بن جعفر حميري که گفت: از محمد بن عثمان عَمْري‏رحمه الله! پرسيدم: آيا صاحب اين امر را ديده‏اي؟ گفت: آري. و آخرين باري که او را ديدم کنار بيت اللَّه الحرام بود، در حالي که مي‏گفت: «اَللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي ما وَعَدْتَنِي»؛ خداوندا! وعده‏اي را که به من داده‏اي تحقّق بخش.

و نيز شيخ صدوق‏رحمه الله گفته: حديث آورد ما را محمد بن موسي بن المتوکل، گفت: حديث آورد ما را عبد اللَّه بن جعفر حميري، گفت: شنيدم محمد بن عثمان عَمْري مي‏گفت: او - که درود خداوند بر وي باد - را ديدم در حالي که کنار رکن مستجار، به دامن کعبه چنگ زده بود و مي‏گفت: «اَللَّهُمَّ انْتَقِمْ لِي مِنْ أَعْدآئِي»؛ خدايا! براي من از دشمنانم انتقام بگير.

 

عرفات

در همان محلّي که حاجيان توقّف مي‏کنند، و دليل بر آن، وارد بودنش در دعايي است که از امام صادق‏عليه السلام روايت شده که در آن‏جا خوانده شود، اين دعا در کتاب «زاد المعاد» مذکور است، مردمان نيک به آن مراجعه کنند.

 

سرداب

يعني سرداب غيبت در شهر سامرّا، و شاهد بر اهتمام به دعا در آن محل مقدّس، (ادعيه و زياراتي) که در کتب وارد شده، شايد قسمتي از آن‏ها را در باب هشتم بياوريم ان شاء اللَّه تعالي.

 

جاهاي منسوب به آن حضرت‏

اماکن شريف و مقدّسي که آن جناب در آن‏ها توقف کرده و به آن‏جاها قدم نهاده، مانند مسجد کوفه، مسجد سهله، مسجد صعصعه، مسجد جمکران و غير آن‏ها. چون شيوه اهل مودّت و عادت صاحبان محبت است که هرگاه جاي درنگ و محلّ توقّف محبوب خويش را بنگرند، به ياد خوبي‏هاي او افتند و از فراقش متألّم شوند، و درباره‏اش دعا کنند، بلکه به محلّ توقّف و منزلگاه او مأنوس گردند، چنان‏که گفته شده:

أَمُرُّ عَلي جِدارِ دِيارِ لَيْلي        أُقَبِّلُ ذَا الجِدارَ وَذَا الدِّيارا

فَما حُبُّ الدِّيارِ شَغَفْنَ قَبْلِي        وَلکِنْ حُبُّ مَنْ سَکَنَ الدِّيارا

بر ديوارهاي ديار ليلي مي‏گذرم، ديوارها و ديارش را مي‏بوسم. محبت شهر و ديار دلم را شيفته ننموده، ولي محبت آن‏که در اين ديار سکونت گرفته، دلم را شيدا کرده است.

و نيز در همين معني گفته شده:

وَمِنْ مَذْهَبِي حُبُّ الدِّيارِ لِأَهْلِها        وَلِلنّاسِ فِيما يَعْشِقُونَ مَذاهِبُ

و از شيوه من، دوست داشتن شهر و دياري به خاطر اهل آن است و مردم در آنچه عشق مي‏ورزند، شيوه‏هاي گوناگوني دارند.

پس شايسته است که مؤمن مخلص هرگاه به سرداب مبارک وارد شد، يا يکي از اماکن توقف آن حضرت را زيارت کرد، به ياد صفاي مولايش باشد و ويژگي‏هاي جمال و جلال و کمال آن بزرگوار را در خاطر بياورد و توجه کند که آن جناب از ظلم و تجاوز اهل عناد و گمراهان در چه وضعي به سر مي‏برد و از تصوّر آن احوال کاملاً متأثّر گردد و از درگاه خداي قادر متعال بخواهد که گشايش امر قيام مولايش را آسان کند و اميد او را از جهت دفع دشمنان و ياري دوستانش برآورده سازد.

اضافه بر اين‏که، آن اماکن مقدّسه و جاهاي ياد شده، محل‏هاي عبادت و دعاي آن حضرت‏عليه السلام مي‏باشند، بنابراين سزاوار است که مؤمن دوستدار آن جناب به او تأسّي کند، زيرا که دعا براي تعجيل فرج و برطرف شدن غم و اندوه از چهره انورش از بهترين عبادت‏ها و مهم‏ترين دعاها است.

 

حرم حضرت سيد الشهداء

و از جمله جاهايي که دعا براي تعجيل فرج در آن‏ها مؤکّد است، حرم مطهر مولاي شهيد مظلوممان حضرت ابي عبد اللَّه الحسين‏عليه السلام است، چون هرگاه مؤمن در حرم شريف آن حضرت، انواع ظلم و مصيبتي که بر او و خاندان گرامي‏اش وارد آمده، در ذهن مجسّم کند و بداند که خونخواه آن جناب و انتقام گيرنده از دشمنان و ستم کنندگان به او، مولايمان صاحب الزمان‏عليه السلام است، عقل و مودّتش او را خواهند برانگيخت که براي تعجيل فرج و ظهور آن حضرت دعا نمايد و با تضرع و زاري، اين امر را از درگاه الهي بخواهد.

و شاهد بر اين است، آنچه در روايت ابوحمزه ثمالي در باب هفتاد و نهم «کامل الزيارات»، از امام صادق‏عليه السلام آمده که در جايي از آن زيارت فرموده: پس از درود فرستادن بر حسين‏عليه السلام، بر همه امامان‏عليهم السلام درود مي‏فرستي، همچنان‏که بر حسن و حسين‏عليها السلام درود فرستادي، و مي‏گويي: خداوندا! به آن‏ها کلمات خويش را تمام گردان و وعده‏ات را به ايشان تحقق بخش...«. 1

و در جاي ديگر، از همان زيارت فرموده:... سپس گونه‏ات را بر آن بگذار و بگو: «اَللَّهُمَّ رَبَّ الحُسَيْنِ اِشْفِ صَدْرَ الحُسَيْنِ. اَللَّهُمَّ رَبَّ الحُسَيْنِ اُطْلُبُ بِدَمِ الحُسَيْنِ...»؛ 2 خداوندا! اي پروردگار حسين! سينه حسين را شفا بده. خداوندا! اي پروردگار حسين! براي حسين خونخواهي کن. جهت دلالت اين عبارت روشن است، چون مولايمان حضرت حجّت‏عليه السلام است که براي حسين‏عليه السلام خونخواهي مي‏کند و با انتقام گرفتن از دشمنانش، سينه‏اش را شفا مي‏دهد.

 

حرم مولايمان حضرت رضا

به جهت وارد بودن آن، در زيارتي که در «کامل الزيارات» 3 روايت گرديده که در آن زيارت پس از درود فرستادن بر يکايک امامان‏عليهم السلام آمده: «اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلي حُجَّتِکَ وَوَلِيِّکَ وَالقآئِمِ فِي خَلْقِکَ صَلاةً نامِيَةً باقِيَةً تُعَجِّلُ بِها فَرَجَهُ وَتَنْصُرُهُ بِها...»؛ خداوندا! بر حجّت و وليّ‏ات و قائم در خلقت درود بفرست، درودي روزافزون و پايدار که به آن فرجش را زودتر کني و به آن پيروزش گرداني.

 

حرم عسکريين

در شهر سُرّ من رأي (سامرّا)؛ و شاهد بر آن است، آنچه در زيارتي که در همان کتاب 4 براي ايشان روايت آمده که: «اَللَّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَ وَلِيِّکَ وَابْنَ وَلِيِّکَ، وَاجْعَلْ فَرَجَنا مَعَ فَرَجِهِمْ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ»؛ پروردگارا! فرج و گشايش [امر حکومت] وليّ‏ات و فرزند وليّ‏ات را زودتر برسان و گشايش وضع ما را با فرجِ ايشان قرار ده، اي مهربان‏ترين مهربانان.

 

حرم هر يک از امامان

زيرا که اين دعا از بهترين وسايل نزديک شدن و تقرّب جستن به ايشان است و مايه مسرت و خشنودي آنان مي‏باشد. و شاهد بر اين است، آنچه در کتاب «کامل الزيارات» در باب زيارت همه امامان‏عليهم السلام روايت شده است. بلکه مي‏توان گفت: اين دعا از مهم‏ترين وظايف مردم در هر جايي که ويژگي و احترامي دارد مي‏باشد، که خداوند - تعالي شأنه - فرموده: «فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْکَرَ فِيهَا اسْمُهُ»؛ 5 در خانه‏هايي که خداوند دستور فرموده رفعت يابند و در آن‏ها نام او ياد شود. که اين دعا از بهترين ذکرها و محبوب‏ترين آن‏ها نزد صاحبان بصيرت و مهم‏ترين آن‏ها نزد اهل عبرت است، پس بايد که در همه اوقات از شب و روز به آن اهتمام ورزند.

  • 1. کامل‏الزيارات، 405.
  • 2. کامل الزيارات، 414.
  • 3. کامل الزيارات، 517.
  • 4. کامل الزيارات، 521.
  • 5. سوره نور، آيه 36.